Ο Γιώργος Λεωτσάκος αποτελεί σήμερα την εμβληματικότερη προσωπικότητα στον τομέα της έρευνας της έντεχνης νεοελληνικής μουσικής. Με καίρια συμβολή στην ανάδειξη της επτανησιακής μουσικής παραγωγής (την οποία θεωρεί ως συνώνυμη της έντεχνης ελληνικής μουσικής του 19ου αιώνα), συνέβαλε αποφασιστικά στην ανάσυρση και την παρουσίαση πλειάδας συνθέσεων. Με τη δραστηριότητά του κορυφαίες μορφές της μουσικής των Επτανήσων, όπως ο Μάντζαρος, ο Καρρέρ, ο Λιμπεράλης, οι Λαμπελέτ ή ο Σαμάρας, βρήκαν προοδευτικά τη θέση τους στη σχετική βιβλιογραφία και δισκογραφία, προσφέροντας την ικανή και αναγκαία εκείνη βάση για τη νεώτερη γενιά ερευνητών. Παράλληλα, ο Λεωτσάκος, ως μουσικοκριτικός των εφημερίδων «Μεσημβρινή», «Τα Νέα», «Το Βήμα», «Πρωινή» κ.α. μπόρεσε να παρακολουθήσει και να ορίσει «εκ των έσω» τις παθογένειες και τις αγκυλώσεις της νεοελληνικής μουσικής πραγματικότητας και τον τρόπο που αυτές επηρέαζαν την αποτίμηση της μουσικής των Επτανήσων. Η ομιλία του Γιώργου Λεωτσάκου στη Φιλαρμονική είναι ένα είδος αυτοβιογραφικού απολογισμού, ο οποίος όμως θα κάνει και τολμηρές προτάσεις για το μέλλον της έντεχνης μουσικής στην Ελλάδα.
